|
พุทธพจน์ว่าด้วยธรรมที่อาศัยกันเกิดขึ้น ๑๒ ประการ สายเกิดแสดงความเกิดแห่งกองทุกข์ สายดับแสดงความดับแห่งกองทุกข์ |
|
(เชิญเถิด เราทั้งหลาย สวดบทปฏิจจสมุปบาทธรรมเถิด)
⁕ อิธะ ภิกขะเว อะริยะสาวะโกปะฏิจจะสะมุปปาทัญเญวะ สาธุกัง โยนิโส มะนะสิกะโรติ ภิกษุทั้งหลาย อริยสาวกในธรรมวินัยนี้ ย่อมกระทำไว้ในใจ โดยแยบคายเป็นอย่างดี ซึ่งปฏิจจสมุปบาทนั่นเทียว ดังนี้ว่า
⁕ อิมัส๎มิง สะติ อิทัง โหติเมื่อสิ่งนี้มี สิ่งนี้ย่อมมี
⁕ อิมัสสุปปาทา อิทัง อุปปัชชะติเพราะความเกิดขึ้นแห่งสิ่งนี้ สิ่งนี้จึงเกิดขึ้น
⁕ อิมัส๎มิง อะสะติ อิทัง นะ โหติเมื่อสิ่งนี้ไม่มี สิ่งนี้ย่อมไม่มี
⁕ อิมัสสะ นิโรธา อิทัง นิรุชฌะติเพราะความดับไปแห่งสิ่งนี้ สิ่งนี้จึงดับไป
⁕ ยะทิทังได้แก่สิ่งเหล่านี้ คือ
เพราะมีอวิชชาเป็นปัจจัย จึงมีสังขารทั้งหลาย
⁕ สังขาระปัจจะยา วิญญาณังเพราะมีสังขารเป็นปัจจัย จึงมีวิญญาณ
⁕ วิญญาณะปัจจะยา นามะรูปังเพราะมีวิญญาณเป็นปัจจัย จึงมีนามรูป
⁕ นามะรูปะปัจจะยา สะฬายะตะนังเพราะมีนามรูปเป็นปัจจัย จึงมีสฬายตนะ
⁕ สะฬายะตะนะปัจจะยา ผัสโสเพราะมีสฬายตนะเป็นปัจจัย จึงมีผัสสะ
⁕ ผัสสะปัจจะยา เวทะนาเพราะมีผัสสะเป็นปัจจัย จึงมีเวทนา
⁕ เวทะนาปัจจะยา ตัณหาเพราะมีเวทนาเป็นปัจจัย จึงมีตัณหา
⁕ ตัณหาปัจจะยา อุปาทานังเพราะมีตัณหาเป็นปัจจัย จึงมีอุปาทาน
⁕ อุปาทานะปัจจะยา ภะโวเพราะมีอุปาทานเป็นปัจจัย จึงมีภพ
⁕ ภะวะปัจจะยา ชาติเพราะมีภพเป็นปัจจัย จึงมีชาติ
⁕ ชาติปัจจะยา ชะรามะระณังโสกะปะริเทวะทุกขะโทมะนัสสุปายาสา สัมภะวันติ เพราะมีชาติเป็นปัจจัย ชรา มรณะ โสกะปริเทวะทุกขโทมนัส อุปายาสะทั้งหลาย จึงเกิดขึ้นครบถ้วน
⁕ เอวะเมตัสสะ เกวะลัสสะ ทุกขักขันธัสสะ สะมุทะโย โหติความเกิดขึ้นพร้อมแห่งกองทุกข์ทั้งสิ้นนี้ ย่อมมีด้วยอาการอย่างนี้
อะเสสะวิราคะนิโรธา สังขาระนิโรโธ เพราะความจางคลายดับไปโดยไม่เหลือแห่งอวิชชานั้นนั่นเทียว จึงมีความดับแห่งสังขาร
⁕ สังขาระนิโรธา วิญญาณะนิโรโธเพราะมีความดับแห่งสังขาร จึงมีความดับแห่งวิญญาณ
⁕ วิญญาณะนิโรธา นามะรูปะนิโรโธเพราะมีความดับแห่งวิญญาณ จึงมีความดับแห่งนามรูป
⁕ นามะรูปะนิโรธา สะฬายะตะนะนิโรโธเพราะมีความดับแห่งนามรูป จึงมีความดับแห่งสฬายตนะ
⁕ สะฬายะตะนะนิโรธา ผัสสะนิโรโธเพราะมีความดับแห่งสฬายตนะ จึงมีความดับแห่งผัสสะ
⁕ ผัสสะนิโรธา เวทะนานิโรโธเพราะมีความดับแห่งผัสสะ จึงมีความดับแห่งเวทนา
⁕ เวทะนานิโรธา ตัณหานิโรโธเพราะมีความดับแห่งเวทนา จึงมีความดับแห่งตัณหา
⁕ ตัณหานิโรธา อุปาทานะนิโรโธเพราะมีความดับแห่งตัณหา จึงมีความดับแห่งอุปาทาน
⁕ อุปาทานะนิโรธา ภะวะนิโรโธเพราะมีความดับแห่งอุปาทาน จึงมีความดับแห่งภพ
⁕ ภะวะนิโรธา ชาตินิโรโธเพราะมีความดับแห่งภพ จึงมีความดับแห่งชาติ
⁕ ชาตินิโรธา ชะรามะระณังโสกะปะริเทวะทุกขะโทมะนัสสุปายาสา นิรุชฌันติ เพราะมีความดับแห่งชาตินั่นแล ชรา มรณะ โสกะปริเทวะทุกขโทมนัส อุปายาสะทั้งหลาย จึงดับสิ้น
⁕ เอวะเมตัสสะ เกวะลัสสะ ทุกขักขันธัสสะ นิโรโธ โหตีติความดับลงแห่งกองทุกข์ทั้งสิ้นนี้ ย่อมมีด้วยอาการอย่างนี้ ดังนี้
|
|
‣ ที่มา : วัดป่ามหาชัย (บทสวดและคำแปล) พระไตรปิฎก เล่ม ๑๖ ข้อ ๑๕๔ (บทนำ) พระไตรปิฎก เล่ม ๑๖ ข้อ ๑๕๙ (บทนำ) พระไตรปิฎก เล่ม ๑๖ ข้อ ๒ (สายเกิด) พระไตรปิฎก เล่ม ๑๖ ข้อ ๓ (สายดับ) |